تاثیر خوردگی یکنواخت بر سازه های فولادی

I. کاهش استحکام سازه

خوردگی یکنواخت باعث کاهش تدریجی ضخامت اجزای فلزی در ساختمان های سازه های فلزی می شود. با گذشت زمان، سطح مقطع-قطعات به طور مداوم کاهش می‌یابد و در نتیجه ظرفیت تحمل بار آنها کاهش می‌یابد. برای ساختمان های اسکلت فلزی که تحت بارهای سنگین قرار دارند، این کاهش مقاومت می تواند منجر به خطرات ایمنی و حتی خرابی سازه شود.

II. عمر سرویس کوتاه شده

اثر مستمر خوردگی یکنواخت روند پیری ساختمان‌های سازه‌های فولادی را تسریع می‌کند. حتی با خوردگی خفیف در مراحل اولیه، اگر کنترل نشود، خوردگی به تدریج جمع می شود و در نهایت منجر به کاهش قابل توجه عمر مفید ساختمان سازه فولادی می شود. این نه تنها هزینه های تعمیر و نگهداری ساختمان سازه فولادی را افزایش می دهد، بلکه ممکن است بر عملکرد عادی آن نیز تأثیر بگذارد.

III. افزایش هزینه های تعمیر و نگهداری

برای مقابله با اثرات خوردگی یکنواخت، ساختمان های سازه های فولادی باید تحت بازرسی و نگهداری منظم قرار گیرند. این شامل تعمیر نواحی خورده شده و به‌روزرسانی پوشش‌های ضد خوردگی-می‌شود. این وظایف نگهداری نیاز به منابع انسانی و مادی قابل توجهی دارد و همچنین ممکن است بر استفاده عادی از ساختمان سازه فولادی تأثیر بگذارد.

IV. ظاهر آسیب دیده

خوردگی یکنواخت نه تنها بر ساختار داخلی ساختمان های اسکلت فلزی تأثیر می گذارد بلکه به ظاهر آنها نیز آسیب می رساند. سطوح فلزی خورده لکه ها و لکه های زنگ زده را نشان می دهند که بر جذابیت زیبایی ساختمان سازه فولادی تأثیر می گذارد.