مهندسی سازه های فولادی استاندارد

اشکال فولاد سازه، اندازه، ترکیب شیمیایی، خواص مکانیکی مانند مقاومت، شیوه های ذخیره سازی بر اساس استانداردها ساخته شده است. فولادهای سازه ای عموماً بر اساس استانداردهای صنعتی مناسب یا ملی مانند ASTM، API، BSI، ISO و غیره مشخص می شوند. در بیشتر موارد، استانداردها عمدتاً الزامات اساسی مانند محدودیت در ترکیب شیمیایی و خواص کششی را ارائه می دهند.

دو استاندارد رایج مورد استفاده عبارتند از استاندارد اروپایی (EN 10025) و استاندارد آمریکایی (ASTM).

 

الف) EN 10025

نام فولادهای سازه ای با "S" شروع می شود و پس از نوشتن "مقاومت تسلیم (بر حسب N/mm2) و سپس ممکن است "مقدار چقرمگی"، "دانه ریز یا نه"، "مرتب یا خاموش شده" تعیین شوند.

به عنوان مثال: "S275J2" یا "S690QL"